| Verdigimiz Gaz Haz Olmus |
|
|
| Yazar Sebnem | |
| Mittwoch, 29 Oktober 2008 | |
|
Sabah 11.00 , dün geceden beri motoruma beklediðim parça olan statöre ulaþamamýþ, yatýrdýðým motorumun gazýna basamamýþ olmanýn siniri ve üzüntüsü ile kendi kendime söylenirken sabahýn ilk ýþýðýnda uyandýðýmda hay lanet olsun, daha ne kadar dayanabileceðim dediðimi duydum kendi kendime. Hava o kadar güzel ve bir o kadar da güneþliydi ki ; " Tam da motora binilecek hava " dediðimiz binlerce anlardan biriydi. Sokaklar cývýl cývýl, herkesde telaþlý ve tatlý bir koþuþturma, kafelerde keyif yapan mý istersin yoksa hallolmamýþ iþlerinin peþinden koþanlarý mý ? Bense yürümeyi unutmuþ, gazýmýn hazýna kavuþamamýþ olmanýn hüznüyle aldým elime gazeteyi, etrafýmdan geçen ufak tefek, büyük küçük, ne varsa, geçen her türlü motora dönüp dönüp o hazýn sesini duydukça bakýyor ve bir iç çekiyorum, off off diye. Annem bile alýþmýþ, noldu bugün kafan kasksýz diye dalga geçiyor. Babam statör de ne, ben anlamam, git bilene sor diyor. Þimdi birkez daha anladým verdiðimiz gazýn aldýðý hazýn verdiði keyiften elimizde olmayan nedenlerden dolayý uzak kaldýðýmýzda düþtüðümüz boþluða...! Kimimiz bununla baþ edebilirken, kimimiz de bu kadar uzak kalmamýþtýr elinde olan fýrsatlar sebebiyle..! Ýçimde korku yok, parçam nasýl olsa gelecek ama tek korkum ya bir daha verdiðim gazýn hazzýný herhangi bir saðlýk nedeniyle kaybedersem? Ya böyle büyük bir aþka karþýlýksýz kavuþmuþken istemeden kaybedersem ? Bu aralar motoruma kavuþamamanýn verdiði sinir ve üzüntü ile yazsam da bu yazýmý, bugün þunu anladým ki ; ben gerçekten bu ikitekere inanýlmaz tutkunmuþum. Motorumdan ayrý kaldýðým bu dönem bana ona olan sevgimi daha da perçinleþtirse de, sosyal olan çevremin içindeki boþluk daha da küçülmüþ, küçüldükçe bir hiçe bürünmüþ. Evet ben aþýðým, aþkýmý haykýrýyorum, evet ben onsuz yapamýyorum ama biliyorum ki ikimizin bütünlüðü ona da yansýmýþ. Saat 19.00, eve geldim, otoparka girip, hergün yaptýðým gibi onu tekrar kontrol edip, selesini bir kere okþadým. Kedilerin pati izi yaptýðý selesini sildim, toz olmuþ aynalarýný ellerimle temizledim. Buruktuk ama o yine beni yanlýz býrakmamýþtý, kapýda beni bekliyor sabýrsýzdý. Gazýna bir kere dokundum ses vermedi ama içinden konuþtu biliyorum. Özledim seni dedim, az kaldý, ha sabýr dedim. Verdiðim gaz haz olmuþken onu asla býrakmam, ne seni bensiz, ne de beni sensiz býrakýrým dedim. Bu sevdaya tutulduðum için allahýma bir kez daha teþekkür ettim. Özeliz dedim, özel olmayý bilemeyenler, özel zannedip de hala özelsiz yaþayanlardan olmadýðýma da bir kere daha þükür ettim. Verdiðiniz gazýn bir ve her daim haz olmasý dileðimle, Tekerleriniz haz ve gaz ile dolsun..! Þebnem Aydinç / Rüzgar Gülü 29.10.2008 |
|
| Son Güncelleme ( Montag, 10 November 2008 ) |
| < Önceki | Sonraki > |
|---|
